copyright 2007 municipality of Nafplio
info@nafplio-tour.gr
created by Tool Ltd
managed by Radiant S.A.
Περιήγηση στο Ναύπλιο
Virtual Tour of Nafplio
Tour Guidé ă Nauplie
Rundgang in Nauplia
Visita a Nauplio

Ναύπλιο Γενικά
Παλιά Πόλη Γενικά
Προάστειο Πρόνοιας
Ναός Αγίων Πάντων
Λέων Των Βαυαρών
Επιτύμβια Μνημεία Νεκροταφείου Ναυπλίου
Συνοικισμός Νέο Βυζάντιο
Τμήμα Θεατρικών Σπουδών Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου, Παράρτημα Ναυπλίου
Πατρικό Σπίτι Νίκου Καρούζου
Πάρκο ΟΣΕ – Δημοτικό Ωδείο 'Κωνσταντίνος Νόνης' – Παιδικό Μουσείο 'Σταθμός'
Πάρκο Κολοκοτρώνη
Παλαμήδι
Πάρκο Σταϊκόπουλου
Πύλη της Ξηράς
Προμαχώνας Γκριμάνι
Δικαστικό Μέγαρο
Πλατεία Καποδιστρίου
Οικία Άρμανσπεργκ
Ακροναυπλία
Πλατεία Τριών Ναυάρχων
Δημαρχείο
Μεγάλος Δρόμος
Πολεμικό Μουσείο
Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Γεωργίου
Προοδευτικός Σύλλογος Ναυπλίου ο Παλαμήδης
Καθολική Εκκλησία Μεταμορφώσεως του Σωτήρος
Πλατεία Αγίου Σπυρίδωνα
Ναός Αγίου Σπυρίδωνα
Ναός Αγίας Σοφίας
Πύλη Σαγρέδου
Πλατεία Συντάγματος
Αρχαιολογικό Μουσείο
Βουλευτικό
Τουρκικός Μεντρεσές / Φυλακές Λεονάρδου
Τριανόν
Συνοικία του Γιαλού
Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα και Μουσείο Βασίλειος Παπαντωνίου
Αίθουσα Τέχνης Ναυπλίου
Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ναυπλίου ο Παλαμήδης
Ναός Αγίου Νικολάου
Πλατεία Φιλελλήνων
Τελωνείο
Ναός Παναγιάς
Παραλία
Προμαχώνας Πέντε Αδέλφια
Μπούρτζι
Γύρος της Αρβανιτιάς
Ψαρομαχαλάς
Ναός Αγίου Αναστασίου
Καραθώνα
Αγία Μονή
Εκθεσιακός χώρος Alpha Bank

Ακροναυπλία


Η βραχώδης χερσόνησος της Ακροναυπλίας αποτελούσε τον περιτειχισμένο οικισμό του Ναυπλίου από την αρχαιότητα έως και τα τέλη του 15ου αιώνα. Τα τείχη της Ακροναυπλίας μαρτυρούν την πλούσια ιστορία της, την οποία ομολογουμένως είναι δύσκολο να την παρακολουθήσει κανείς λόγω της μακραίωνης συνεχούς κατοίκησής της. Η σημερινή μορφή του κάστρου, αν και αρκετά αλλοιωμένη από τις σύγχρονες επεμβάσεις, αποκρυσταλλώθηκε κυρίως στις περιόδους της Φραγκοκρατίας και της Πρώτης Ενετοκρατίας, από τον 13ο έως τον 16ο αιώνα. Στην Ακροναυπλία εντοπίστηκε η ύπαρξη προϊστορικού οικισμού, ενώ στο δυτικό τμήμα της ακρόπολης σώζονται τμήματα των αρχαίων πολυγωνικών τειχών της που χρονολογούνται γύρω στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. Κατάλοιπα τειχών όμως διατηρούνται και από την ελληνιστική καθώς και τη βυζαντινή περίοδο. Το 1210-1212, όταν οι Φράγκοι κατέλαβαν την πόλη, χώρισαν την περιοχή της Ακροναυπλίας σε δύο περιβόλους, που ονομάστηκαν κάστρα. Στο μέσο περίπου της χερσονήσου βρισκόταν το λεγόμενο Φράγκικο κάστρο, το οποίο προοριζόταν για την κατοικία των Φράγκων αρχόντων και αποτελούσε το διοικητικό και στρατιωτικό κέντρο της πόλης, ενώ το Ρωμέικο κάστρο, στο δυτικό τμήμα της χερσονήσου και σε υψηλότερο επίπεδο, προορίστηκε για τους Έλληνες. Το Ρωμέικο κάστρο θα πρέπει να υπήρχε ήδη από τη βυζαντινή περίοδο, ενώ το Φράγκικο θα πρέπει να διαμορφώθηκε λίγο αργότερα. Οι Φράγκοι έχτισαν τείχος μεταξύ των δύο κάστρων και τετράγωνο πύργο στο μέσο του λόφου, για να ελέγχουν την επικοινωνία μεταξύ των δύο κάστρων. Στο ανατολικό τείχος του Φράγκικου κάστρου υπήρχε πύλη που προστατευόταν από δύο στρογγυλούς πύργους και ένα τριγωνικό οχύρωμα. Η πύλη έφερε διακόσμηση με ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες και έμεινε γνωστή ως «Πύλη της Ειρήνης».Στη διάρκεια της Πρώτης Ενετοκρατίας, και πιο συγκεκριμένα από το 1470, οι Ενετοί, υπό την απειλή των τουρκικών επιδρομών, προέβησαν σε επισκευή και επέκταση των οχυρώσεων της Ακροναυπλίας, υπό την επίβλεψη του σημαντικού μηχανικού της εποχής Αντόνιο Γκαμπέλο, όταν διοικητής της πόλης ήταν ο Βετόρε Πασκουαλίγκο. Ένα από τα πρώτα και πιο σημαντικά τους έργα ήταν η ενίσχυση της οχύρωσης της Ακροναυπλίας με την προσθήκη ενός νέου περιβόλου, του λεγόμενου Κάστρου των Τόρων, σε χαμηλότερο επίπεδο, στα ανατολικά του κάστρου των Φράγκων.Το όνομά του προέρχεται πιθανώς από την ιταλική λέξη ΤORRΙΟΝΕ που σημαίνει τον μεγάλο πύργο σε τείχος φρουρίου. Το κάστρο των Τόρων σώζεται σε καλή κατάσταση και μπορεί κανείς σήμερα να θαυμάσει, ανεβαίνοντας τη δρομόσκαλα της Καθολικής εκκλησίας, τον επιβλητικό στρογγυλό πύργο με τις οδοντωτές επάλξεις που προστατεύει την πύλη του κάστρου, εξαιρετικό δείγμα της ώριμης αναγέννησης. Άλλο έργο της εποχής είναι η λεγόμενη τραβέρσα Γκαμπέλο, που στόχευε στην ενίσχυση του κάστρου των Φράγκων, με τη δημιουργία ενός δεύτερου εγκάρσιου τείχους μεταξύ του Φράγκικου και του Ρωμέικου κάστρου. Η πύλη μεταξύ των δύο κάστρων ενισχύθηκε με πολυγωνικό προμαχώνα και ημικυκλικό τείχος με πολεμίστρες. Στα χρόνια της Πρώτης Τουρκοκρατίας, μόνο μικρές επισκευές και συμπληρώσεις πραγματοποιήθηκαν στο κάστρο, που ονομαζόταν από τους Τούρκους Ιτς-Καλέ, δηλαδή εσωτερικό κάστρο. Εδώ κατοικούσαν απλοί άνθρωποι, Τούρκοι και Χριστιανοί, καθώς οι κατοικίες των αξιωματούχων είχαν συγκεντρωθεί στην κάτω πόλη. Το 1686, όταν οι Βενετοί κατέλαβαν την πόλη από τους Τούρκους, έβγαλαν διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο απαγορευόταν η κατοίκηση στο κάστρο της Ακροναυπλίας. Οι κάτοικοι της Ακροναυπλίας θα κατοικούσαν πλέον στην κάτω πόλη που είχε διαμορφωθεί με προσχώσεις ήδη από τα τέλη του 15ου αιώνα. Η Ακροναυπλία προοριζόταν πλέον μόνο για τους στρατιώτες. Το 1829, ο Κυβερνήτης της Ελλάδος Ιωάννης Καποδίστριας ανήγειρε στην Ακροναυπλία μεγάλο στρατώνα, καθώς και στρατιωτικό νοσοκομείο. Το 1926 μεταφέρθηκαν από το Παλαμήδι στην Ακροναυπλία οι περιβόητες φυλακές της που στεγάστηκαν στον στρατώνα του Καποδίστρια. Το 1937 οι φυλακές Ακροναυπλίας έγιναν και πολιτικές, οι οποίες λειτούργησαν εκεί μέχρι το 1960 περίπου. Το 1970-71 ξεκίνησε η κατεδάφιση των φυλακών προκειμένου να κατασκευαστεί το ξενοδοχείο «Ξενία Παλλάς», οπότε και καταστράφηκε σημαντικό τμήμα των τειχών και των κτισμάτων του Ρωμέικου κάστρου. Τότε κατεδαφίστηκε και το στρατιωτικό νοσοκομείο του Καποδίστρια. Από το νοσοκομείο το μόνο που σώθηκε, είναι το εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων. Σήμερα μπορεί κανείς να επισκεφθεί το Κάστρο της Ακροναυπλίας είτε ανηφορίζοντας ανατολικά του Πάρκου του Σταϊκόπουλου και από την πλατεία Αρβανιτιάς, είτε από τη δρομόσκαλα της Καθολικής Εκκλησίας και την πύλη του Κάστρου των Τόρων. Ας σημειωθεί ότι η διαμόρφωση των τριών εσωτερικών περιβόλων της Ακροναυπλίας φαίνεται καλύτερα από το Παλαμήδι.